Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2008/6644 K.2011/21837

Resmi belgede sahtecilik suçundan sanık ...’in yapılan yargılaması sonucunda; mahkumiyetine dair Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nden verilen 29.12.2004 gün ve 2003/170 Esas, 2004/237 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmesi üzerine,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 08.11.2005 gün ve 2005/29267 sayılı yazısı ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK yönünden yeniden değerlendirilmesi için 5320 sayılı Yasanın 8/2. maddesi uyarınca iadesinden sonra aynı mahkemece duruşma açılarak yapılan yargılama sonunda lehe olan 765 sayılı TCK’nun 347, 59/2, 647 sayılı yasa 4/2,

6 maddeleri gereğince mahkumiyetine dair 28.02.2006 gün ve aynı sayılı ek kararın Yargıtay’ca incelenmesi için sanık müdafiinin önceki temyizi üzerine mahkemece re’sen gönderilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın bozma isteyen 25.04.2008 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının iade işlemi; temyiz sürecini sonlandıran, yerel mahkeme kararını ortadan kaldıran, mahkemece uyulması zorunlu olan kendine özgü bir işlemdir.

Dosyanın iadesi üzerine yerel mahkemenin duruşma açması ile temyiz edilen karar ortadan kalkmakta olup, ortadan kaldırılan ilk hükümden sonra kurulan yeni hükme karşı temyiz davası açılması halinde inceleme için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesi gerektiği cihetle;

mahkemece 5271 Sayılı CMUK’nun 232/6. maddesi uyarınca başvurulması olanaklı yasa yolunun hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğu düşünülmeden hem “karar tarihinden itibaren 7 gün içerisinde Yargıtay’a temyiz yoluna başvuruda bulunulabileceğine”, hem de “karar temyiz edilmese dahi dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere re’sen Yargıtay’a gönderilmesine” karar verilmek suretiyle yasa yolunun gösterilmesinde tereddüt oluşturulduğu dikkate alınarak,