KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2008/7903 E., 2011/21350 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Kasım 2011
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Sahtecilik
- Hüküm
- 765 SK 342/1, 80, 31, 40 m. uyarınca 3 yıl 6 ay hapis.
Karar Metni
317 kelime·2 dk okuma
Gerekçeli karar başlığındaki suç tarihinin 30.05.2002 olarak mahkemesince düzeltilmesi mümkün görülmüştür. Hükmolunan ceza miktarı nedeniyle 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK.nun 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanıklar hakkında bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıkların müdafilerinin sübutun bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, zamanaşımının gerçekleştiğine ve sair yönlere ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak:
5237 sayılı TCK.nun 43. maddesi uyarınca; “(1)Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda ya da (2) aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi” durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanması mümkün olup;
fikir ve eylem birliği içerisinde hareket eden sanıkların katılanın işyerinden ele geçirdikleri kaşesini suça konu bonolarda kullanıp katılan yerine sahte imza atarak düzenledikleri alacaklısı sanık ... borçlusu katılan olan 15.02.2002 keşide tarihli bonoları İzmir İcra Müdürlüğü’nün 2002/4698 esas sayılı aynı dosyasında icraya koyarak katılan aleyhine kambiyo senetlerine mahsus icra takibinde kullandıklarının iddia ve kabul olunmasına, dosya kapsamından ve 05.08.2002 günlü oturumda incelenen icra dosyasından suça konu senetlerin aynı dosyada 30.05.2002 tarihinde icra takibine koyulduğunun anlaşılmasına göre.
5237 sayılı TCK.nun 43. maddesi kapsamında zincirleme suç hükmünün uygulanma olanağının bulunmadığı, bu nedenle 5237 sayılı TCK.nun lehe hükümler içerdiği gözetilmeden lehe yasanın hatalı belirlenmesi,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2008/7903, K. 2011/21350, 2 Kasım 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama