KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2008/9374 E., 2010/3407 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Mart 2010
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Yurt dışında iş bulmak bahanesiyle dolandırıcılık
- Hüküm
- ...: TCK 157/1, 43, 62/1, 52/2-4, 51/1 maddeleri gereğince; 1 yıl 15 gün hapis ve 2.500.00 YTL adli para cezası, hapis cezasının ertelenmesine ve 3 yıl süresince denetim süresi belirlenmesine.,
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma
... TCK 223/2 maddesi gereğince; BERAATİNE.
I)Sanık ... Ordu hakkında "dolandırıcılık" suçundun verilen "beraat" kararına yönelik müdahiller vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:
5237 sayılı TCK.nun 7. ve 5252 sayılı Yasanın 9.madde hükümleri karşısında sanığa yüklenen "dolandırıcılık" suçunun kanunda gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4.maddesinde öngörülen 5 yıllık asli davazamanaşımının,kesici son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 28.10.2003 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar dolduğu anlaşılmış ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.
Maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322.maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 maddesi uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA,
II)Sanık ... hakkında "dolandırıcılık" suçundan verilen "mahkumiyet" hükmüne yönelen katılanlar vekili ve sanığın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince:
Hükümden sonra, 08.02.2008 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK.nun 231 ve TCK.nun 7/2.maddeleri uyarınca "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" karar verilip verilmeyeceğinin takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2008/9374, K. 2010/3407, 23 Mart 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama