Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2008/9510 K.2012/1454

I- Sanıklar hakkında dolandırıcılık ve hırsızlık suçlarından verilen hükümlere yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri karşısında; sanıklara yüklenen “dolandırıcılık ve hırsızlık” suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türleri ve üst sınırları itibariyle tabi oldukları, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4. maddesinde öngörülen 5 yıllık asli zamanaşımının, sanıkların “hırsızlık” ile sanık ...'ın “dolandırıcılık” suçu bakımından kesici son işlem olan sorgularının yapıldığı 18.07.2005, sanık ... hakkında ise “dolandırıcılık” suçundan mahkumiyet hükmünün verildiği 06.03.2006 tarihinden,

temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki “dolandırıcılık ve hırsızlık” suçlarından açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Sanıklar hakkında hakkında “resmi belgede sahtecilik” suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik katılan vekili ile sanıklar müdafilerinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık müdafileri ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- Lehe olduğu kabul edilen 5237 sayılı TCK hükümleri uyarınca hüküm kurulurken anılan Yasanın 61. maddesinin 4 ve 5. bentlerine aykırı olarak arttırım sırasında 43. maddesinin 204/3. maddesinden önce uygulanması,

2- 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Suça konu belgelerin dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmemesi,