Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/10130 K.2010/12807

Suç tarihi itibariyle 765 sayılı TCK’nın 19. maddesine göre adli para cezasının 343 TL’den az olamayacağının ve önceki hükümde tekerrür nedeniyle hatalı yapılan eksik artırım sonucu kazanılmış hakka konu cezanın 1313 TL olduğu ve bunun da sonuç cezada dikkate alınacağı gözetilmeden yanlış yapılan paraya çevirme ve içtima sonucu 1016 TL’ye hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suç tarihinden önce kasıtlı bir suçtan dolayı mahkumiyet hükmü bulunan sanık hakkında 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK. nun 231. maddesinin uygulanma olanağı bulunmadığından toplanıp karar yerinde gösterilen delillere göre, sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş,

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçları denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmuş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştirilen hususlar dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan,sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,ancak;

27.05.2005 tarihli ilk hükümde adli para cezasının 10 eşit taksitte alınmasına karar verilip aleyhe temyiz olmaması nedeniyle bu hususun sanık hakkında kazanılmış hak oluşturduğunun gözetilmemesi,