Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/11035 K.2011/9525

5237 sayılı TCK 158/1-d, 52, 53/1 maddelerine göre 3 yıl hapis, 40.000 YTL adli para cezası, hak yoksunluğu

Noterlik bir kamu hizmeti olup TCK. nun 504/3.(5237 sayılı TCK’nın 158/1-d) maddesinde belirtilen kamu kurumu niteliğinde olmadığı gözetilmeden, sanığın eyleminin kamu kurumu aracı kılınmak suretiyle dolandırıcılık suçu olarak kabul edilmesi,eylemde kamu kurumu niteliğindeki Tescil Büro Amirliği ile Nüfus Müdürlüğünün maddi varlıkları olan araç ruhsatı ve nüfus cüzdanının kullanılmış olması karşısında sonucu itibariyle doğru olduğundan bozma nedeni yapılmamış, sahtecilik suçunda 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi uyarınca asgari hadden yapılan arttırım sonucu cezanın doğru tayini nedeniyle arttırım oranının yanlış gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, sanığa yüklenen suçların sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş,

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmuş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştirilen hususlar dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yeterli delil ve sanığın kastının bulunmadığına ilişen ve yerinde yerinde görülmeyen temyiz