Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/1107 K.2010/13820

Sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme isteminin hükmolunan cezaların türü ve süresine göre koşulları bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine oybirliğiyle karar verildikten sonra, incelenerek gereği görüşüldü:

Sanıkların sahte kredi kartı ile birden fazla işyerinden alışveriş yapmaktan ibaret eylemlerinin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK’nın 504/3,80 ve 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın 245/3,43/1. maddelerindeki suçu oluşturduğu gözetilerek her iki yasa maddelerinin karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın belirlenmesi gerekirken karşılaştırmanın 5237 sayılı TCK’nın 158/1-f maddesi ile yapılması 245/3. maddesindeki cezanın asgari haddinin açıkça sanıkların aleyhine olduğu anlaşıldığından bozma nedeni yapılmamış, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12.12.2006 gün ve 2006/11-301 esas,

2006/296 sayılı kararında da açıklandığı üzere “belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma” başlığı altında yeni sistemde güvenlik tedbiri olarak düzenlenmiş bulunan ve hapis cezası mahkumiyetinin yasal sonucu olan hak mahrumiyetlerinin kararda gösterilmemiş olsa bile kazanılmış hakka konu olamayacağından, 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin infaz sırasında dikkate alınması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine,incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

5271 Sayılı CMK. nun 326/2. maddesi uyarınca iştirak halinde işlenen suçlarda sanıkların; sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu oldukları gözetilmeden yazılı şekilde “müteselsilen” tahsiline karar verilmesi,