Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/1124 K.2010/13830

Sanıklar hakkında yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-Zararın ağırlığı, fatura sayısı, suçun işlenmesindeki özellikler ve kastın yoğunluğu dikkate alınarak temel cezaların alt sınır aşılarak belirlenmesi ve sanıkların aynı takvim yılında farklı tarihlerde birden fazla sahte fatura düzenlediklerinin anlaşılmış olması karşısında, haklarındaki cezaların zincirleme suç hükümleri gereğince arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Suç ve karar tarihlerinde yürürlükte bulunan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b maddesine göre, 2003 yılında sahte fatura düzenlemek suçundan tayin olunan temel hürriyeti bağlayıcı cezalardan hangisinin sanıklar lehine olduğu belirlendikten sonra 5252 sayılı Türk Ceza Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesi uyarınca, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Yasa ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasanın tespit edilmesi ve bu karşılaştırmaların kararın gerekçe bölümünde yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Gerekçeli karar başlığındaki suç tarihinin “31.12.2003” yerine sadece “2003 YILI” olarak gösterilmesi,