Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/11871 K.2011/23380

Yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafilerinin sübutun bulunmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

1-5237 sayılı TCK.nun 43. maddesi uyarınca; “(1) Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda ya da (2) aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi” durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanması mümkün olup sanıkların suça konu iki adet çeki sahte olarak düzenleyip katılana aynı zamanda vermesi nedeniyle zircirleme suç hükmünün uygulanma olanağının bulunmadığı gözetilmeden lehe yasa karşılaştırmasının 5237 sayılı TCK.nun 204/1. maddesi ile yapılıp alt sınırdan aynı ceza tayin olunup anılan yasanın 43. maddesindeki artırım oranının fazla olduğundan bahisle lehe hükmün hatalı belirlenmesi yasaya aykırı,

2-5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin uygulanmasına engel adli sicil kayıtları bulunmayan sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 204/1 maddesi uyarınca alt sınırdan ceza tayin olunması ve aynı yasanın 43. maddesinini uygulama koşulları bulunmadığından tayin olanacak cezaya göre diğer koşulların da oluşması halinde; hükümden sonra 08.02.2008 günlü 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi gereğince, “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,