Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/12204 K.2011/424

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçların uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-Anayasa 141, CMK.nun 230 ve 232.maddelerine Uygun şekilde, kararın gerekçe bölümünde, sanığa yüklenen ve sübutu kabul edilen suçun ne olduğu, iddia, savunma, C.Savcısının esas hakkındaki görüşü ile sübut delillerinin gösterilmesinden sonra, gerek suç tarihindeki gerekse, sonradan 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren TCK ile diğer yasaların olaya ilişkin tüm hükümleri denetime olanak verecek şekilde uygulanıp, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın belirlenmesini de içerecek biçimde gerekçeli karar yazılması gerektiği gözetilmeden, gerekçesiz karar verilmesi,

2-Sanığın,hırsızlık suçundan hakkında yapılan soruşturma sırasında kolluk görevlilerine kendini “Hamdin Cihangir” olarak tanıtması nedeniyle,bu isimde gerçek bir kişinin bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre suç vasfının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanığın kendini Hamdin Cihangir olarak tanıttığından bahisle dava açıldığı ve araştırma yapılmadığı halde gerekçeli kararda kendisini “Gercüş Bağlıca”olarak tanıttığı ve bu isimde bir şahsın mevcut olup eylemin 5237 sayılı TCK.nun 268.maddesine uygun bulunduğunun kabulü,

4-Sanığın eyleminin 5237 sayılı Yasanın 267 maddesine uygun bulunduğunun belirlenmesi halinde bu hükümle 765 sayılı TCK.nun 343/2 maddesinin karşılaştırılarak lehe yasanın tespiti gerekirken sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 267.maddesine uygun bulunduğu ancak 765 sayılı TCK.nun 343/2 maddesinin lehe olduğu kabul olunduktan sonra bu kez 343/2 madde ile 5237 sayılı TCK.nun 206.maddesinin karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın tespiti,

5-Sabıkalı olan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

6- 5237 sayılı TCK.nun 206.maddesinde seçimlik ceza öngörüldüğü halde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden ve sanığın sabıkalı olduğu da belirtilmeden hapis cezasına hükmolunması,

7-Temel ceza tayin olunurken yasal ve yeterli gerekçe gösterilmemesi,

8-5237 sayılı TCK.nun 206.maddesi ile birlikte 647 sayılı Yasanın 4 ve 6. maddelerinin tatbikine yer olmadığına karar verilerek karma uygulama yapılması,

9-Gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği yer ile zaman dilimi yazılmayarak CMK.nun 232/2-c maddesine aykırı davranılması,