KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2009/12580 E., 2011/546 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Şubat 2011
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Sahte sürücü belgesi kullanmak
- Hüküm
- 765 sayılı TCK.nun 350/1-3, 647 sayılı Kanunun 4, TCK.nun 36 maddeleri uyarınca 3.285 YTL adli para cezası
Karar Metni
242 kelime·1 dk okuma
5252 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 9/3. maddesi uyarınca lehe yasa belirlemesinde uygulamalı karşılaştırma yapılmaması, sanığın eyleminin uygun bulunduğu 5237 sayılı TCK.nun 204/1 ve 53. maddelerine göre 765 sayılı TCK.nu açıkça sanık lehine olduğundan sonuca etkili bulunmamakla bozma nedeni yapılmamıştır.
Suç tarihinden önce kasıtlı bir suçtan mahkumiyetinin bulunması nedeniyle 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK.nun 231.maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanık hakkında yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin suçun unsurlarının oluşmadığına, cezanın ertelenmesi gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Suçun konusu sahte sürücü belgesinin dosyada delil olarak saklanması yerine yazılı şekilde müsaderesine karar verilmesi,
Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından “765 sayılı TCK.nun 36. maddesi gereğince Emanetin 2003/951 sırasında kayıtlı 1 adet sahte sürücü belgesinin müsaderesine” ibaresi çıkartılarak yerine “Emanetin 2003/951 sırasında kayıtlı suça konu sahte sürücü belgesinin dosyada delil olarak saklanmasına” denilmek suretiyle eleştiri dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2009/12580, K. 2011/546, 8 Şubat 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama