Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/12727 K.2012/2930

1- Üst Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin incelenmesinde;

Üst Cumhuriyet savcısının 23.11.2006 tarihli karara 26.12.2006 havale tarihli dilekçesi ile 1 ay olan süre geçtikten sonra hükmü temyiz ettiğinden, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2- Sanık müdafiinin temyiz istemine gelince;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin yasal koşulları bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 318. maddesi uyarınca REDDİNE,

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanığın haksız surette ele geçirdiği katılana ait kredi kartını değişik zamanlarda değişik işyerlerinde kullanarak haksız yarar sağladığının anlaşılması karşısında teselsül hükümleri uygulanmayarak eksik ceza tayini,

2- 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine, maddede sayılan diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması, yasaya aykırı,

3- Katılanın 21.04.2006 tarihli celsede zararının bir kısmının karşılandığını beyan etmesi karşısında; hükümden sonra 19.12.2006 günlü Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasanın 11. maddesi ile 5237 sayılı TCK.nun 245. maddesine eklenen “birinci fıkra kapsamına giren fiillerle ilgili olarak bu Kanunun mal varlığına karşı suçlara ilişkin etkin pişmanlık hükümleri uygulanır” hükmü uyarınca, kısmi ödeme nedeniyle müştekiden 168. maddenin uygulanmasına rızasının bulunup bulunmadığı da sorularak verilen zararın tazmini halinde etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmasında zorunluluk bulunması,