Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/12842 K.2012/3258

Karar başlığında yanlış gösterilen suç tarihinin suça konu reçetelerden sonuncusunun tanzim edildiği 08.07.1997 olarak düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Doktor olarak görev yapan sanık ...'ın 54 adet reçeteye ilave ilaçlar yazdığı eylemine, eczacı sanık ...'ın bu reçeteleri iştirak iradesiyle kullandığı ve fiilin 765 sayılı TCK'nun 339/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, eksik ceza tayini isabetsizliği aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 04.03.2008 gün ve 47/43 sayılı kararında açıklandığı üzere sanık ...'a daha önce bir kez tanınmış olan atıfetin genişletilmesi suretiyle hakkaniyete aykırı, adalet ve eşitlik ilkelerinin zedelenmesine yol açacak biçimde önceki yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkan hafif sonuç cezadan ikinci kez mahkûmiyetin sonuçlarını da kapsayacak şekilde yararlandırılmasının mümkün bulunmadığı, bu nedenle gerçekte alması gereken ceza miktarı itibari ile 5728 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/5. maddesinden yararlanamayağı anlaşıldığından tebliğnamedeki aksi düşünceye iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanıklara yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı, azaltıcı sebeplerin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş,

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkân verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe hüküm belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş,