Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/13141 K.2011/379

Sanık, “...” olarak, Antalya 7. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2005/495 esas sayılı dosyasında memura mukavemet suçundan yargılanırken 09.03.2005 tarihinde dinlenen ...’in beyanıyla gerçek kimliğinin ortaya çıkmış olması karşısında, ancak kendiliğinden gerçek kimliğini itiraf etmesi yani iftirasından dönmesi halinde uygulanabilecek olan 5237 sayılı TCK’nun 269/3-a maddesi uyarınca cezasından indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini ve bu nedenle lehe yasanın belirlenmesindeki isabetsizlik karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Daha önce kasıtlı suçtan kesinleşmiş mahkumiyeti bulunması nedeniyle koşulları bulunmadığından, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5278 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK. nun 231/5 maddesinden yararlanamayacağı anlaşılan sanık hakkında yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı neden bulunmadığı,

azaltıcı nedenin ise nitelik ve derecesi takdir kılınmış, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 Sayılı Kanunla değişik 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca 765 ve 5237 Sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş ve incelenen dosyaya göre hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın zarar bulunmadığından yüklenen suçun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelen ve