Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/13463 K.2012/15582

Mahkemece teşdit nedeni olarak kabul edilen sanığın şahsi ve sosyal durumu, suçun işleniş biçimi, kastın yoğunluğu, nazara alınarak 2 yıldan 5 yıla kadar hapis cezası öngörülen 5237 sayılı TCK.nun 204/1. maddesi ile temel ceza 2 yıl 6 ay, üst sınırı daha yüksek olan 765 sayılı Yasanın 342/1. maddesi uyarınca temel cezanın 3 yıl olarak daha fazla takdir edilerek belirlenmek suretiyle lehe yasa değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş,

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkân verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 19.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.