Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/13897 K.2012/2663

Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarı'nca düzenlenen dosyada mevcut ekspertiz raporunda, suça konu sürücü belgesinin üzerinde basılı bulunan kabartma mühür izinin, orijinal belgelerde basılı bulunan mühür izlerine göre içeriğindeki harf ve şekillerin yapısı itibariyle farklılık gösterdiği, belgenin kağıt yapısı ve matbu özellikleri itibarıyla da hakiki örneklerine göre farklılıklar göstermesi nedeniyle belgenin tümden sahte olarak düzenlendiği sonucuna varılarak sahteliğin ilk bakışta kolaylıkla dikkat çekmediği cihetle aldatma yeteneğinin bulunduğunun belirtilmesine,

sanığın da Cumhuriyet savcılığı ve Sulh Ceza Mahkemesi'ndeki müdafii huzurunda alınan savunmalarında, suça konu sürücü belgesiyle araç kullandığı zamanlarda birkaç kez polise belgeyi gösterdiğini ve polislerin de belgenin sahteliğini anlayamadıklarını belirtmesi karşısında; mahkemenin sürücü belgesinin aldatma yeteneğinin bulunduğu hususundaki kabulünde bir isabetsizlik görülmediği cihetle tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Suçtan önce kasıtlı başka suçtan sabıkası bulunması nedeniyle hakkında 5728 sayılı Yasayla değişik 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanık hakkında yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (a), (b), (d), (e) bentlerinde yer alan hak yoksunluklarının hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar, (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,