Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/14275 K.2010/6808

5237 sayılı TCK.nun 61/8. maddesi uyarınca adli para cezasının hesaplanması sırasında arttırımın gün üzerinden yapılıp, belirlenen sonuç gün ile bir gün karşılığı tayin olunan 20 YTL.nin çarpılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması ceza miktarı itibariyle ve TCK.nun 43. maddesinin 2. fıkrası yerine 1. fıkranın uygulanması sonuca etkili olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Hükmolunan ceza miktarı nedeniyle 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK. nun 231. maddesinin uygulama olanağı bulunmayan sanık hakkında, toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen “dolandırıcılık” suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı sebebin nitelik ve dereceleri ile azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş,

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 Sayılı Kanunla değişik 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 Sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkân verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmuş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle mahkûmiyet hükmünün istem gibi ONANMASINA,