Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/14588 K.2012/1862

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1)Sanığın haksız olarak ele geçirdiği dava konusu kredi kartını değişik zamanlarda birden fazla kullanmış olması karşısında, sanığa CMK'nun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilerek zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini,

2)5237 sayılı TCK'nun 61/8. maddesi uyarınca, temel adli para cezasının tayininde esas alınacak tam gün birim sayısı üzerinden artırım ve indirimler yapıldıktan sonra belirlenen sonuç gün ile bir gün karşılığı takdir edilen miktarın çarpılması suretiyle sonuç adli para cezasının tayini gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılarak fazla adli para cezasına hükmolunması,

3) 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının a,b,d ve e bentlerindeki hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmemesi,

4)Kovuşturma sırasında şikayetçi olduğunu bildiren kart sahibi müştekiye 5271 sayılı CMK'nun 234/1-b maddesindeki hakları hatırlatılıp aynı yasanın 238/2. maddesi uyarınca davaya katılmak isteyip istemediği sorulmadan yargılamaya devamla hüküm kurulması,

Yasaya aykırı,

5)Hükümden sonra 19.12.2006 günlü Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren, 5560 sayılı Yasanın 11. maddesi ile 5237 sayılı TCK.nun 245. maddesine eklenen “Birinci fıkra kapsamına giren fiillerle ilgili olarak bu Kanunun mal varlığına karşı suçlara ilişkin etkin pişmanlık hükümleri uygulanır” hükmü uyarınca; sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince