KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2009/15183 E., 2010/5983 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Mayıs 2010
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- CMUK.nun 315.maddesi gereğince; temyiz talebinin reddine. TCK.nun 157/1, 52/2.maddeleri gereğince; 1 yıl hapis ve 1.000 YTL.adli para cezası
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma
5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK nun 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde bulunulması halinde, inceleme mercii Yargıtay’ın ilgili dairesi olduğundan, sanıkların vaki eski hale getirme ve temyiz istekleri üzerine,
Mahkemenin 26.01.2007 gün 2006/23 Esas, 2006/101 Karar sayılı ek kararı hukuki dayanaktan yoksun olup, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 18.03.2008 gün ve 7/56 sayılı kararında açıklandığı üzere, kendisine zorunlu müdafii atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu müdafie yapılmış bulunan tefhim veya tebliğ kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı cihetle ve dosya kapsamından da, sanıkların kendisine müdafi atandığından haberdar olduğuna ilişkin bir bilgi veya belgeye rastlanmadığı anlaşıldığından,
adı geçen sanıkların vaki eski hale getirme isteklerinin kabulü ile temyizlerinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanıklara yüklenen dolandırıcılık suçunun tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 08.10.2002 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık ... ve müdafi ile sanık ...’in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2009/15183, K. 2010/5983, 12 Mayıs 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama