Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/15341 K.2012/840

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere ve gerekçeye, mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre;

1- Gerçek bir kişiyle karşı karşıya gelmeden, yüz yüze veya telefon, bilgisayar, belge gibi bir başka vasıta kullanılarak görüşmeden, konuşmadan, kişilere yönelik hileli davranışlarda bulunmadan, sadece bilişim sistemi kullanılarak doğrudan doğruya çıkar sağlanması halinde “bilişim sistemi kullanılarak haksız çıkar sağlama suçu” gerçekleşecektir.

Somut olayda; şikayetçiye ait kredi kartını ele geçirip, değişik tarihlerde birden fazla işyerinde alışveriş yapmak suretiyle haksız yarar sağlayan sanığın eyleminin, gerek Ceza Genel Kurulunun 28.12.2004, 173/228 ve 12.12.2000 gün, 200/243 sayılı kararında ayrıntılarıyla açıklandığı,

gerekse yukarıdaki açıklamalarda belirtildiği üzere, bankanın maddi varlığı olan kredi kartı kullanılarak üye işyerleri sahipleri ya da çalışanlarına yönelik hileli hareketlerde bulunmak ve aynı suç işleme kararı altında değişik tarihlerde alış veriş yapmak suretiyle haksız yarar sağlanmış olması nedeniyle suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nun 504/3 ve 80. maddelerinde düzenlenmiş olan zincirleme surette işlenen “banka vasıta kılınarak dolandırıcılık” suçunu oluşturacağı gözetilmeden, eylemin bilişim suçunu oluşturduğunun kabulüyle yazılı şekilde hüküm kurulması, yasaya aykırı,

2- Hükümden sonra, 08.02.2008 gün ve 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nun 231 ve TCK'nun 7/2. maddeleri gereğince, sanık hakkında “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” karar verilip verilmeyeceğinin takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,