Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/15435 K.2010/104

2- Bayrağa hakaret suçu yönünden ceza vermeye yer olmadığı kararı 3- 5816 syl. Yasa md. 1 TCK.md.52 gereğince 18250 ytl adli para cezası

I- Sanığa yüklenen 5816 sayılı Atatürk Aleyhine İşlenen Suçlar Hakkındaki Kanun'a muhalefet ve Devletin egemenlik alametlerini aşağılama suçlarından doğrudan doğruya zarar görmesi söz konusu olmayan şikayetçinin müdahilliğine karar verilmiş olması, ona hükmü temyiz hakkı bahşetmeyeceği cihetle, şikayetçi ve vekilinin vaki temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Katılan ve vekilinin sanık hakkında tehdit suçundan kurulan beraat hükmüne yönelen temyiz itirazlarında;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan ve vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

III- Sanık müdafiinin sanık hakkında 5816 sayılı Atatürk Aleyhine İşlenen Suçlar Hakkındaki Kanun'a muhalefet kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz itirazlarına gelince:

Sanığa yüklenen 5816 sayılı Atatürk Aleyhine İşlenen Suçlar Hakkındaki Kanun'a muhalefet ve Devletin egemenlik alametlerini aşağılama suçları birbirinden bağımsız iki ayrı suçu oluşturduğu ve sanığın herkesin gelip geçtiği cadde üzerindeki Atatürk'ün hatırasına alanen hakaret eyleminde umumiyet unsuru gerçekleştiğinden tayin olunan cezanın 5816 sayılı Yasanın 2/1.maddesi ile artırılması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi gözetilerek; 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik CMK.nun 231. maddesi uyarınca "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının" takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,