KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2009/15771 E., 2012/1542 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Şubat 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği
- Hüküm
- 5237 sayılı TCK.nun 204/1, 62, 53/1, 63, 54. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve müsadere
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma
Sanığın adli sicil kaydında yer alan Bakırköy 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2006 gün ve 1999/329 - 2006/772 sayılı ilamın tekerrüre esas olduğu halde hakkında 5237 sayılı Yasanın 58. madde hükmünün uygulanmaması isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Adli sicil kaydına göre daha önce kasıtlı suçlardan mahkumiyetlerinin bulunduğu anlaşılan ve bu nedenle de 5728 sayılı Yasayla değişik CMK'nun 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanık hakkında yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
1- Sahtecilik suçlarında aldatıcılık özelliğinin tespitinin hakime ait olduğu cihetle, Adli Emanetin 2007/632 sırasında kayıtlı suça konu sürücü belgesinin getirtilerek duruşmada incelenip özellikleri duruşma tutanağına yazıldıktan ve denetime olanak verecek şekilde dosyada bulundurulduktan sonra iğfal kabiliyeti bulunup bulunmadığı tespit edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
2- 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
3- Suça konu sahte sürücü belgesinin dosyada delil olarak saklanması yerine 5237 sayılı TCK’nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine hükmolunması,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2009/15771, K. 2012/1542, 15 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama