Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/17141 K.2011/50

1-Sanık ... hakkında.

Bakırköy 23. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 01.06.2004 gün ve 2000/1102 Esas 2004/421 Karar sayılı önceki mahkumiyet hükmünün süresinde temyiz edilmeyerek kesinleştiği anlaşılmakla; diğer sanık ... müdafiinin vaki temyizi üzerine dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığı tarafından 5320 Sayılı Yasanın 8/2. maddesi uyarınca, temyiz sürecini sonlandıran, mahkemenin kararını ortadan kaldıran mahkemece uyulması zorunlu olan kendine özgü bir işlem olan iade sonucu mahkemece, sanık ...'nın da yargılamaya dahil edilerek hakkında yeniden kurulan hüküm hukuken geçersiz olup yok hükmünde bulunduğundan,

katılan vekilinin mahkemenin 12.09.2007 gün ve 2007/1283 Esas 2007/6 Karar sayılı kararına yönelik vaki temyiz isteminin 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanık ... müdafii ile katılan vekilinin mahkumiyet hükmüne yönelik temyizlerine gelince

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanığa yüklenen sahtecilik suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 04.10.2000 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 Sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.