Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/1726 K.2011/21563

Bozmaya uyulmak suretiyle yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, sanıkların suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş.

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçları denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmuş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün istem gibi ONANMASINA, 14.11.2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Sanıklarla katılan arasındaki alacak-borç ilişkisinin katılanca kabul edilmesine, bu konuda açılmış dava bulunmasına rağmen, dairemizin, iddiaları esas alarak görevsizlik kararı verilmesi gerektiği yönündeki görüşünün gerekçe yapılarak sanıkların 765 sayılı TCK.nun 347. maddesi yerine, 765 sayılı TCK.nun 342/1. maddesi gereğince ayrı ayrı cezalandırılmaları yönündeki mahkeme kararının onanmasına dair çoğunluk görüşüne katılmıyorum.