Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/18097 K.2011/23714

Suçtan zarar gören şikayetçi banka vekilinin 04.12.2006 tarihli duruşmada şikayetçi olduğunu bildirmesine rağmen mahkemece şikayetçiye yasal hakları hatırlatılmadan katılma konusunda bir karar verilmemiş ise de; 5271 sayılı CMK’nun kanun yollarına başvurma başlıklı 260/1 madde ve fıkrasındaki “hakim ve mahkeme kararlarına karşı Cumhuriyet savcısı, şüpheli ve bu kanuna göre katılan sıfatını almış olanlar ile katılma isteği karara bağlanmamış, reddedilmiş veya katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolları açıktır” hükmü karşısında; müşteki kurum vekilinin temyizi kabul edilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen "nitelikli dolandırıcılık" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,

suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 11.08.2003 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, şikayetçi kurum vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,