Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/18255 K.2010/11184

Sanık ...’in daha önce kasıtlı bir suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle 5728 Sayılı Yasa ile değişik CMK.nun 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmadığı anlaşılmakla ve tüm sanıklar hakkında yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafilerinin sübutun bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak:

1-Oto galericiliği yapan sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek katılanın hakkında tefrik kararı verilen ve beraat hükmü kurulan sanık’dan bedelini ödeyerek satın aldıkları suça konu otomobili, aracın trafikte devrini vereceklerini beyan ederek aldatıp aracı ve ruhsatını geri alıp ruhsat maliki ’ndan sanık ... adına daha önceden verilen vekaletnameye dayanarak adı geçen sanığın Bursa 13.Noterliği’nde aracı ruhsat malikinin vekili sıfatıyla diğer sanık ...’a sattığı,

bilahare trafikte anılan sanık adına tescil ettirilerek mülkiyetinin de elde edildiğinin dosya içeriğine uygun gerekçelerle kabul olunması,satış işleminde kamu kurumu niteliğindeki Trafik Tescil Büro Amirliğinin maddi varlığı olan araç ruhsatının kullanılması karşısında;sanıkların fiillerinin 5237 sayılı TCK.nun 158/1-d madde ve fıkrasındaki nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturacağının gözetilmemesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de; A-Suçun işleniş biçimi gerekçe gösterilerek 5237 sayılı TCK.nun 157.maddesi uyarınca hapis cezalarının alt sınırdan tayin olunmasına karşın adli para cezasına esas alınan gün sayısının aynı gerekçe ile alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye neden olunması yasaya aykırı, b-Sanıklar ...,... ve ... yönünden hükümden sonra, 8.2.2008 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesiyle değişik CMK.nun 231 ve TCK.nun 7/2. maddeleri uyarınca "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının" takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,