Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/19156 K.2011/133

Daha önce kasıtlı suçtan mahkum olması nedeniyle koşulları bulunmadığından, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562.maddesinin 1.fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5.maddesinden yararlanamayacağı anlaşılan sanık hakkında yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı nedenin nitelik ve derecesi, azaltıcı sebebin ise bulunmadığı takdir kılınmış,

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9.maddeleri uyarınca765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş ve incelenen dosyaya göre hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın kararın ceza kurallarına aykırı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

765 sayılı TCK.nun 81/3 madde ve fıkrası uyarınca ikinci suç için tayin edilecek cezaya tekerrürden dolayı zammı lazım gelen miktarın, hiç bir suretle evvelki suç için hükmedilmiş olan cezaların en ağırından ziyade olarak tayin olunamayacağı ve en ağır cezaya konu 21.06.2002 tarihinde infaz edilen, İzmir 16.Asliye Ceza Mahkemesinin 13.11.2000 gün ve 2000/254-1203 sayılı ilamındaki tekerrüre esas hükümlülüğü 1204 TL. adli para cezası olan sanığa hükmolunan hürriyeti bağlayıcı cezanın, 5275 sayılı CGTİHK.nun 01.01.2005 tarihinde yürürlüğe giren geçici 1.maddesi ile 765 sayılıTCK.nun 81/3.maddesi uyarınca "12 gün" arttırılabileceği gözetilmeden yazılı şekilde fazla ceza tayini,