Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/19491 K.2010/1804

I-Sanık ...’un mahkumiyetine ilişkin 15.04.2003 gün ve 2000/328 Esas, 2003/89 Karar sayılı hükmün temyiz edilmeksizin kesinleşmesinden sonra, diğer sanık ... müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay 11 Ceza Dairesi’nin 24.11.2005 gün ve 2005/2733-12088 sayılı ilamıyla yasa değişikliği Bakımından yeniden değerlendirilmek üzere verilen bozma kararının sanık ... ile ilgili olduğu ve hükümlü ... yönünden farklı bir yargılama usulü olan uyarlama yargılamasının yapılması gerektiği ayrıca, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 gün 125-186 sayılı kararında da açıklandığı üzere ikisinin bir arada yargılanamayacağı gözetilmeden,

bozmadan sonra hükümlü ... yönünden de karar bozulmuş gibi yargılamaya dahil olunarak yeniden mahkûmiyet hükmü kurulması yok hükmünde olup, yok hükmündeki kararın temyiz olanağı bulunmadığından hükümlü ... müdafiinin bu karara yönelik vaki temyiz isteminin 5320 Sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanık ... müdafiinin temyizine gelince; Karar başlığına yanlış yazılan suç tarihinin, senedin kullanıldığı tarih olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen resmi belgede sahtecilik suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş,

01.06.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmuş,