Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/20336 K.2010/872

Mağdur ...'ya yönelik eylemden; TCK.nun 342/1.maddesine göre 2 yıl hapis cezası

1) Sanık müdafiinin, katılan ...’a yönelik "resmi evrakta sahtecilik" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5349 Sayılı Kanunla değişik 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanığa yüklenen “resmi evrakta sahtecilik” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren ve sanık lehine olan 5237 Sayılı TCK nun 204/1. maddesindeki cezasının miktarına göre aynı kanunun 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 1997 Kasım ayından itibaren temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış,

sanıkmüdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 Sayılı TCK. nun 66/1-e ve 67/4. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

2) Sanık hakkında şikayetçi ...’ya yönelik "resmi evrakta sahtecilik" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarına gelince;

Sanığın sabıkasına esas önceki mahkumiyetlerinin 3167 sayılı Yasaya muhalefet ile kabahat nev’inden İcra İflas Kanununa muhalefet suçlarından ibaret olduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceğine dair düşünceye iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi gözetilerek; 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik CMK.nun 231. maddesi uyarınca "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının" takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,