Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/20511 K.2010/11473

2- Sanık ...: 5237 s. TCK'nın 157,52/4,63,53/1 maddeleri gereğince 1 yıl hapis ve 100000 YTL adli para cezası,

1-)Sanık ...’in, mahkumiyetine ilişkin 21.10.2003 gün ve Esas Karar sayılı ilk hüküm temyiz edilmeksizin kesinleştiğinden hükümlü sıfatını aldığı, diğer sanık ...’ın müdafiince süresinde yapılan temyizi nedeniyle adı geçen sanık yönünden hükmün henüz kesinleşmediği ve hükümlü yönünden farklı bir yargılama usulü olan uyarlama yargılamasının yapılması gerektiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 gün 125-186 sayılı kararında da açıklandığı üzere, sanık ile hükümlünün bir arada yargılanamayacağı gözetilmeden,

hükümlü ...’in de sanık olarak kabulüyle yargılamaya devam olunarak yeniden mahkûmiyet hükmü kurulması hukuken geçersiz olup yok hükmünde bulunmakla, yok hükmündeki kararın temyiz olanağı bulunmadığından adı geçen hükümlü ...’in vaki temyiz isteminin 5320 Sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUY.nın 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

2-)Sanık ... müdafiinin temyizlerine gelince;

Hükümden sonra, 08.02.2008 günlü 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren ve sanığın lehine sonuç doğuran 5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. ve TCK. nun 7/2. maddeleri gereğince, sanık hakkında “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” karar verilip verilmeyeceğinin takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,