Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/20731 K.2010/1446

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 07.02.2006 gün ve 11/12 sayılı kararında da açıklandığı üzere; kesinleşmiş hükümden farklı bir hüküm kurulması halinde, infazda kuşkulara neden olunmaması yönünden yeni kararın Ceza Muhakemesi Kanununa göre hüküm fıkrasında bulunması zorunlu unsurları taşıması, kararın gerekçesinde 5271 sayılı CMK.nun 230. maddesi uyarınca suç oluşturduğu kabul edilen eylemin gösterilmesi, nitelendirilmesi, cezanın ve/veya güvenlik önlemlerinin belirlenmesi,

yeni hükmün kesinleşmesi üzerine önceki kararın infaza esas alınacak hüküm bölümü ortadan kalkıp geçerliliği sona ereceği için, önceki hükümdeki vekalet ücreti, müsadere, yargılama giderleri ve benzeri hususların infazda doğabilecek kuşku ve duraksamaları gidermek üzere uyarlama kararında da aynen gösterilmesi,

kararın gerekçe bölümünde, 5252 sayılı Türk Ceza Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Yasa ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasanın tespiti gerektiği, 5237 sayılı TCK.nun 53.maddesinde düzenlenen ve hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanan güvenlik tedbirlerinin 765 sayılı Kanunda bulunmaması ve 647 sayılı Yasanın 6.maddesi ile 765 sayılı TCK.nun 95/2.maddesi birlikte değerlendirildiğinde,

deneme süresi içersinde suç işlenmemesi halinde "cezası tecil edilmiş olan mahkumiyetin esasen vaki olmamış sayılması" nedeniyle uygulama koşulları ve sonuçları itibariyle 647 sayılı Yasanın açıkca hükümlü lehine olduğu cihetle 5237 sayılı Yasa ile yapılan uygulamanın sonucu itibariyle hükümlünün aleyhine olacağı gözetilmeden ve uygulamalı karşılaştırma yapılmadan denetime olanak vermeyecek şekilde kesinleşmiş hükümden farklı olarak, bu kurallara uyulmaksızın, cezanın ertelenmesi ile ilgili takdir hakkı kullanılıp, soyut ifadelerle, lehe olduğundan bahisle 5237 sayılı Yasa hükümlerine göre yazılı şekilde yeni bir hüküm kurulması,

yasaya aykırı,