Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/23091 K.2012/17653

5252 sayılı Türk Ceza Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesi uyarınca yapılan uygulamalı karşılaştırma yeterli değil ise de; mahkemenin kabul ve uygulamasına göre 765 sayılı TCK.nun 342/1, 80. maddeleriyle yapılacak uygulamanın 5237 sayılı TCK.nun 204/1 ve 43. maddeleriyle yapılacak uygulamaya göre açıkça lehe bulunduğundan sonuca etkili görülmemiş, suça konu senetlerin iki ayrı kişi adına sahte olarak düzenlenmiş olması karşısında, eylemin iki ayrı sahtecilik suçunu oluşturduğu gözetilmeden, zincirleme tek suç kabulü ile eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen “resmi belgede sahtecilik” suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezasını artırıcı nedenin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, hükmolunan sonuç hapis cezasının 2 yıl 4 ay olması nedeniyle, sanığın hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı yasa ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinden yararlanamayacağı anlaşılmış ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafii ile Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 17.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.