Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/23480 K.2010/13813

Toplanıp karar yerinde gösterilen delillere göre, sanık ...’ya yüklenen “resmi belgede sahtecilik” suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı-azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş,

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlendikten sonra CMK nun 231. maddesinin uygulanmama gerekçesi de gösterilerek karar verilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemiş,

keza 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 Sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanıklar ...,... ve ...’ya yüklenen “dolandırıcılık” ve “resmi belgede sahtecilik” suçları ile sanık ...’ya yüklenen “dolandırıcılık” suçlarının yasalarda gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırları itibariyle tabi olduğu, dolandırıcılık suçu yönünden 765 sayılı TCK. nun 102/4 ve 104/2, resmi