Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/23544 K.2010/5731

Suçtan önce kasıtlı bir başka suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle hakkında CMK.nun 231.maddesinin uygulanma imkanı bulunmayan hükümlü hakkında yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre hükümlünün yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.06.2006 gün ve 2006/124 sayılı kararında açıklandığı üzere, daha önce kesinleşip infaz aşamasında bulunan hükümler üzerinde 5237 sayılı TCK.nun yürürlüğe girmesi nedeniyle yapılan uyarlama yargılamaları sonunda verilen hükümlerde kazanılmış hak kuralının uygulanmayacağı gözetilerek,

başka suçtan yakalanan sanığın, kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, ifadesi alınırken kimlik bilgilerini beyan ettiği şahsın gerçekten mevcut olduğunun anlaşılması karşısında eyleminin, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 268/1. maddesi aracılığıyla 267/1 maddesi kapsamında olacağı,

bu nedenle 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3.maddesi uyarınca lehe hükmün belirlenmesi esnasında suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK.nun 343/2 maddesi hükümleri ile 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 268/1. maddesi aracılığıyla 267/1. maddesinin ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden anılan Yasanın 206. maddesi hükümlerinin karşılaştırılması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasa nedeniyle kesinleşmiş hükmün yeniden değerlendirilmesi için yapılan yargılama giderlerinin hükümlüye yüklenemeyeceği, ancak yeni hükmün kesinleşmesi üzerine önceki kararın infaza esas alınacak hüküm bölümü ortadan kalkıp geçerliliği sona ereceği için, önceki hükümde yer alan yargılama giderlerinin infazda doğabilecek kuşku ve duraksamaları gidermek üzere uyarlama kararında da aynen gösterilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,