Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/2726 K.2010/13259

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

5237 sayılı TCK.nun 43/1. maddesinde, 765 sayılı Yasanın 80. maddesinden farklı olarak “değişik zamanlarda” denilmek suretiyle aynı anda işlenen eylemlerde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağının bulunmaması karşısında, dosya kapsamına göre farklı tanzim ve vade tarihleri bulunan senetlerin hangi tarihte bankaya teslim edildiğinin kesin olarak belirlenememiş olması nedeniyle senetlerin toplu olarak aynı anda bankaya teslim edildiği kabul edilerek,

katılan bankadan kullandığı kredi nedeniyle, aynı anda hayali değişik kişiler adına gerçeğe aykırı senetler düzenleyip, aynı hukuki ilişkide kullanmaktan ibaret eylemde, 765 sayılı Yasanın aksine, 5237 sayılı Yasanın zincirleme suça ilişkin hükmünün uygulanamayacağı, ancak senet sayısının TCY. nın 61. maddesi uyarınca temel cezanın tayininde nazara alınması gerektiği ve buna göre,

kararın gerekçe bölümünde;5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Yasa ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasanın tespiti gerektiği gözetilmeden, karşılaştırma sırasında,

5237 sayılı Yasanın 204/1 maddesi uyarınca temel cezanın 2 yıl olarak belirlenip,43 ile 53. maddesi yönünden sonuç ceza miktarının sanığın aleyhine olduğu kabul edilerek 765 sayılı TCK hükümlerinin lehe olduğundan bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması,