Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/3073 K.2010/524

I-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelen müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde: 765 Sayılı TCK.nun 29.maddesi uyarınca dikkate alınmayıp, 522.madde gereğince cezanın artırılmasına esas olan “ sağlanan haksız menfaatin değeri”nin 5237 Sayılı TCK.nun 61. maddesi uyarınca dikkate alınarak temel hapis cezasının da alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

Daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle 5728 Sayılı Yasa ile değişik CMK. nun 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanık hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı ve azaltıcı sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş,

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK. nun 7. ve 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddeleri uyarınca uygulanması gereken 765 ve 5237 sayılı TCK. hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime olanak verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasa belirlenmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin sübutun bulunmadığına,fazla ceza verildiğine,hükmolunan cezanın seçenek yaptırımlara çevrilmesi gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak:

5327 Sayılı TCK.nun 53. maddesinin 3.fıkrası uyarınca 1.fıkranın (c) bendinde düzenlenen kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet, kayyımlık, haklarından hak yoksunluğunun şartla tahliye tarihine kadar, diğer hak yoksunluklarının ise hapis cezasının infazına kadar uygulanacağı gözetilmeden yazılı şekilde anılan maddedeki tüm haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından 5237 Sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısım çıkartılarak yerine “5237 Sayılı TCK.nun 53. maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki haklardan koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına“ denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelen müdafiinin temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK. nun 7. ve 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddeleri uyarınca uygulanması gereken 765 ve 5237 sayılı TCK. hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime olanak verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasa belirlenmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan , sanık müdafiinin sübutun bulunmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak:

1- 765 Sayılı TCK.nun 29.maddesi uyarınca dikkate alınmayıp, 522.madde gereğince cezanın artırılmasına esas olan “ sağlanan haksız menfaatin değeri”nin 5237 Sayılı TCK.nun 61. maddesi uyarınca dikkate alınarak temel hapis cezasının da alt sınırdan uzaklaşılarak tayin olunmaması,

2-5327 Sayılı TCK.nun 53. maddesinin 3.fıkrası uyarınca 1.fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki hak yoksunluğunun şartla tahliye tarihine kadar, diğer hak yoksunluklarının ise hapis cezasının infazına kadar uygulanacağının gözetilmeden yazılı şekilde anılan maddedeki tüm haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına hükmolunması,

3-Hükümden sonra, 8.2.2008 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesiyle değişik CMK.nun 231 ve TCK.nun 7/2. maddeleri uyarınca "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının" takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,