Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/4207 K.2009/4996

Nallıhan Asliye Ceza Mahkemesinin 01.12.2008 tarihli yazısından Üst C.Savcısının yasal süresi içinde 04.01.2006 tarihinde temyiz süre tutum dilekçesini verdiği anlaşıldığından Üst C.Savcısının temyiz istemiyle ilgili olarak da inceleme yapılmış, şikayetçinin şikayetinin devam ettiğini bildirdiği 08.05.2003 tarihli duruşmanın yapıldığı tarihte yürürlükte bulunun 1412 sayılı CMUK. nun 366. maddesi uyarınca usulüne uygun şekilde katılma isteminde bulunup bu sıfatı kazanmadığından tebliğnamedeki 2. nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1-Dolandırıcılık suçuna konu değerin "pek fahiş" olduğu kabul olunmasına göre, 765 sayılı Yasanın 522. maddesinde yer alan düzenlemeye paralel olarak 5237 Sayılı Yasanın 61/e maddesi uyarınca alt ve üst sınırlar arasında takdir hakkı kullanılması gerektiği de gözetilerek, 5252 Sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca; suç tarihinde yürürlükte olan 765 Sayılı TCK. ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK. nun olaya ilişkin tüm hükümleri ayrı ayrı uygulanarak ortaya çıkan sonuçlar kararın gerekçe bölümünde denetime olanak verecek şekilde somut olarak gösterilip birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasanın belirlenmesi yerine, uygulamalı karşılaştırma yapılmadan 765 Sayılı TCK. nun lehe olduğu kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı,

2-Hükümden sonra, 08.02.2008 günlü 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK. nun 231. ve TCK. nun 7/2. maddeleri gereğince, sanık hakkında “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının” takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,