Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/447 K.2010/4865

Suça konu değerin pek fahiş olduğu anlaşılmasına göre, 765 sayılı Yasanın 522.maddesinde yer alan düzenlemeye paralel olarak 5237 sayılı Yasanın 61/1-e maddesi uyarınca alt ve üst sınırlar arasında takdir hakkı kullanılarak kişiselleştirildikten sonra hüküm kurulması yerine, temel cezanın asgari hadden uzaklaşılarak tayin olunmaması ve değişik günlerde 2 kez para alınması ve toplam çıkarın 4150 lira olduğunun kabulüne rağmen zincirleme suç hükümlerinin uygulanmamasındaki isabetsizlikler karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 5237 sayılı TCK.nun 7 ve 5252 sayılı Kanunun 9/3.maddeleri uyarınca uygulanması gereken 765 ve 5237 sayılı TCK.nun hükümleri olaya uygulanarak lehe Yasa belirlenmiş, 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK.nun 231.maddesinin uygulanmayacağı değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıkların suç unsurlarının bulunmadığına,