Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/4933 K.2011/929

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 18.03.2008 gün ve 7/56 sayılı kararında da açıklandığı üzere zorunlu müdafii atandığından haberdar edilmediği durumlarda müdafie yapılan tefhim ve tebliğin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı cihetle, sanığın öğrenme üzerine vaki temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede gereği görüşüldü. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın eyleminin suç olmaktan çıkarıldığına ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Resmi belgede sahtecilik suçunun yaptırımı 765 sayılı TCK.nun 342. maddesinin 1. fıkrasında 2 yıldan 8 yıla kadar ağır hapis olarak öngörülmüş iken 5237 sayılı TCK.nun 204. maddesinin 1. fıkrasında 2 yıldan 5 yıla kadar hapis cezası şeklinde lehe düzenleme yapıldığı, 765 sayılı TCK.nun 29. maddesinde yer alan ölçütlerin 5237 sayılı TCK.nun 61. maddesinde bu suçla ilgili olarak değişmediği, mahkemece karşılaştırma sırasında 765 sayılı Yasa uygulanırken 2 yıldan 8 yıla kadar olan ceza içinden 2 yıl 9 ayın tercih edildiği, 5237 sayılı Yasa ile üst sınırın aşağı çekilmesi nedeniyle yasa koyucunun lehe yaptığı düzenleme de nazara alınarak,

temel cezanın tayinindeki ölçütlerin değişmemesi nedeniyle önceki cezadan daha az bir cezanın takdir ve tayin olunması gerektiği ve 5237 sayılı TCK.nun 43/1. maddesinde 765 sayılı Yasanın 80. maddesinden farklı olarak “değişik zamanlarda” denilmesi karşısında aynı anda işlenen suçlarda zincirleme suç hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı cihetle suça konu çeklerin kullanılmadan aynı anda ele geçirildiği somut olayda 765 sayılı Yasanın aksine, 5237 sayılı Yasanın zincirleme suça ilişkin hükmünün uygulanamayacağı gözetilmeden 765 sayılı TCK.nun lehe olduğundan bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması,