Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/5870 K.2012/5237

1-Sanıklar ... ve ... müdafilerinin süresinden sonra yapılan duruşmalı inceleme istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca CMUK. nun 318. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanıklar müdafiilerinin "resmi belgede sahtecilik" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyizine gelince:

Sanıklar hakkında hem sanık ...'ın ... adında kızı olmadığı halde varmış gibi nüfus kütüğüne kayıt ettirip kısa bir süre sonra öldüğünden bahisle nüfus kütüğünden düşüm yapılması ve aynı zamanda başkalarına ait birden fazla sahte nüfus cüzdanı ve pasaport düzenlettirilmesine ilişkin eylemlerinden dolayı açılan dava nedeniyle her eylem için ayrı ayrı cezalandırılmaları gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

3- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca sanıklara yüklenen “göçmen kaçakçılığı” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,

suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, kesici son usuli işlem olan sanıkların mahkumiyetlerine karar verildiği 01.05.2006 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen asli dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE,

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen resmi belgede sahtecilik suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı ve azaltıcı sebeplerin niteliği takdir kılınmış,

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasa belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş ve incelenen dosyaya göre eleştiri dışında hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,