Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/6011 K.2011/121

Hükmün gerekçesinde uygulama maddesine yer verilmiş olması gözetilerek hüküm fıkrasına uygulama maddesi olarak 765 sayılı TCK.nun 510.maddesinin mahallinde eklenmesi mümkün görülmüş, 522.maddeyle cezada yapılan artırım sırasındaki hesap hatasının 59.maddenin uygulanması sırasında giderilmesi nedeniyle sonuca etikili görülmediğinden ve kararın gerekçesinde sanığın sabıkalı geçmişi ve suç eğilimi nedeniyle cezasının ertelenmeyeceği belirtildiği halde hüküm fıkrasında sanığın sabıkasız geçmişi ve olumlu kişiliği nedeniyle cezanın teciline karar verilerek çelişkiye neden olunması tefhim edilmekle hükmün esasını oluşturan kararda cezanın tecil

edilmesi ve Yargıtay C.Başsavcılığınca dosyanın 5320 sayılı Yasanın 8/2.maddesi uyarınca süresinden önce sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilip aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır.

Daha önce kasıtlı suçtan mahkum olması nedeniyle koşulları bulunmadığından, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562.maddesinin 1.fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5.maddesinden yararlanamayacağı anlaşılan sanık hakkında yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcıve azaltıcı nedenlerin nitelik ve derecesi, takdir kılınmış,

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9.maddeleri uyarınca765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş ve incelenen dosyaya göre hükümde eleştirilen hususlar dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin kaçakçılık dosyasının bekletici mesele yapılması gerektiğine, üst ve o yer C.Savcısının ise,