Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/6735 K.2010/11435

Sanık hakkında 07.12.2004 tarihli mahkümiyet kararının temyizi nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.12.2005 günlü 5320 sayılı Kanunun 8/2 maddesi uyarınca dosyanın iadesi üzerine, mahkumiyet hükmü ortadan kalktığı cihetle 765 ve 5237 sayılı TCK.nun olaya ilişkin tüm hükümleri karşılaştırılarak CMK.nun 223-230. maddeleri uyarınca usulünce hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden “uyarlama talebinin reddiyle 07.12.2004 tarihli kararın aynen infazına” şeklinde hüküm kurulması yasaya aykırı ise de.

5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5349 Sayılı Kanunla değişik 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanığın “hizmet sebebiyle güveni kötüye kullanma” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 Sayılı TCK. nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının,

suçun işlendiği 14.01.2003 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 Sayılı CMUK.nun 321 maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddeleri gereğince ORTADAN KALDIRILMASINA, 18.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.