Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/746 K.2010/10154

Tekerrüre esas sabıkalar bulunduğu anlaşılan sanık hakkında,lehe olduğu kabul edilip uygulanan 765 sayılı TCK.nun 81/2. maddesi gereğince uygulama yapılması ve aynı yasanın 522. maddesinin lehe indirim hükmünün ise uygulanmaması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Sanığın suç tarihinden önce kasıtlı bir suçtan mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK. nun 231. maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla, toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen dolandırıcılık suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecelsi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş,

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 Sayılı Kanunla değişik 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 Sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmuş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,