Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/76 K.2010/11387

...: TCK 223/2 maddesi gereğince; BERAATİNE.

I-Sanık ... 'ın mahkumiyetine ilişkin 25.03.2004 gün 2004/66-108 E/K sayılı ilk hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği diğer sanık ...’ın temyizi üzerine Yargıtay C.Başsavcılığının 5320 sayılı Yasanın 8/2.maddesi gereğince yeniden değerlendirilmek üzere iadesi kararının sanık ... ile ilgili olduğu ve hükümlü ... yönünden farklı bir yargılama usulü olan uyarlama yargılamasının yapılması gerektiği gibi Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 gün 125-186 sayılı kararında da açıklandığı üzere ikisinin bir arada yargılanamayacağı da gözetilmeden,

iadeden sonra hükümlü ... yönünden de karar iade edilmiş gibi yargılamaya devam olunarak sanık olarak beraat hükmü kurulması hukuki kıymetten yoksun olup yok hükmünde olmakla kararın temyiz olanağı bulunmadığından katılan vekilinin anılan kişiye yönelik vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanık ... müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; 5237 sayılı TCK.nun 7/2.maddesi gözetilerek; hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik CMK.nun 231.maddesi uyarınca "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının" takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,