KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2009/7885 E., 2010/9386 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Eylül 2010
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hizmet nedeniyle emniyeti suistimal, tefecilik
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
269 kelime·1 dk okuma
1) Şikayetçi ... vekilinin sanık ... hakkında “tefecilik” suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 29.05.1989 gün ve 1989/147-209 Esas, Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere,tefecilik suçundan açılan davaya katılma hakkı zarar gören hazineye ait olup şikayetçinin bu suça ilişkin davaya katılma hakkı bulunmadığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak olunmamıştır.
Şikayetçi ...’ün davaya katılma hakkı bulunmadığının kabulüyle bu yöndeki isteminin reddine ilişkin kararda bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan sıfatı bulunmayan şikayetçi ... vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 Sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,
2) Katılan vekilinin sanık ... hakkında “bedelsiz kalan senedi tahsile koymak” suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;
5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanığa yüklenen “bedelsiz kalmış senedi tahsile koymak ” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,
suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 Sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde öngörülen 5 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son usuli işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 05.04.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2009/7885, K. 2010/9386, 20 Eylül 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama