KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2009/8877 E., 2010/11775 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Ekim 2010
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- 5237 sayılı TCK.nun 157/1, 52/2, 63.maddeleri gereğince 1 yıl hapis ve 8.000.-YTL adli para cezası ile cezalandırılması, taksit uygulanması, 53/1.maddesindeki haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılması
Karar Metni
294 kelime·1 dk okuma
Suçtan önce kasıtlı bir başka suçtan mahkümiyeti bulunması nedeniyle 5728 sayılı Yasayla değişik CMK.nun 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanık hakkında yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında hükmolunan hapis cezası “suçun işleniş şekli “ nazara alınarak takdiren asgari hadden tayin olunduğu halde aynı gerekçe ile hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak 400 gün olarak tayini suretiyle çelişkiye neden olunması ve 5237 Sayılı Yasanın 53. maddesinin 3.fıkrası uyarınca 1. fıkranın c bendinde yer alan sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet kayyımlık haklarının koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 Sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 Sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasındaki 5237 sayılı TCK.nun 157/1. maddesi gereğince belirlenen temel adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının 5 güne, 5237 sayılı TCK.nun 52. maddesi uyarınca günlüğü 20 TL’ den hesaplanarak belirlenen sonuç adli para cezasının da 100,00 TL’ye indirilmesi, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılıp yerine, “53. maddenin
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2009/8877, K. 2010/11775, 25 Ekim 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama