Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/8912 K.2011/23009

1- Yokluğunda verilen 15.11.2002 gün ve 152/596 sayılı ilk hükmün sanık ...’a tebliğ olunduğuna ve sanığın bu hükmü temyiz ettiğine ilişkin dosya içerisinde herhangi bir bilgi ve belgeye rastlanılmadığı, anılan hükmün sadece aynı karar ile mahkûmiyetlerine karar verilen diğer sanıklar ..., ...,... ve ... tarafından temyiz edildiği, 14.03.2003 ve 21.04.2004 tarihli dosya gönderme formlarında sanık ... ile ilgili bir tebligat bilgisine yer verilmediği, yine aynı karar ile haklarında verilen hükümleri temyiz etmeyen sanıklar... , ... ve ..hakkında kesinleştirme ve infaz işlemleri yapıldığı halde sanık ... hakkında bir işlem yapılmadığı,

sanığın UYAP üzerinden alınan adli sicil kaydında halen sabıkasız gözüktüğü anlaşılmakla; mahkemece sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın temyizi üzerine hükmün bozulmasından sonra adı geçen sanıklarla birlikte sanık ... yönünden de yargılamaya devam olunarak kurulan 10.10.2006 gün ve 199/587 sayılı ikinci hüküm ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 18.09.2007 gün ve 125/186 sayılı kararında açıklandığı üzere hukuken geçersiz olduğundan, temyiz hakkı kazandırmayacağı cihetle; sanık müdafiinin vaki temyiz isteminin 5820 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; bozmaya uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonucunda sanıklara yüklenen “memurun resmi belgede sahteciliği suçunun vasfındaki vaki değişiklik nedeniyle memurun şehadetnamede sahteciliği suçunun” yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,

suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, yüklenen son suç tarihi olan 13.10.1999 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,