KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2009/9974 E., 2012/12155 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Haziran 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği
- Hüküm
- 5237 sayılı TCY'nın 204/1, 43, 62 md.leri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak:
1-5237 sayılı TCK'nun 43. maddesine göre “Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda ya da aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi” durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanması mümkün olup, somut olayda sanığın, sahte pasaport ve nüfus cüzdanını aynı anda aynı şahıstan teslim aldığı şeklindeki soruşturma aşamasındaki savunmasının aksini gösterir delil bulunmaması nedeniyle zincirleme suça ilişkin hükmün uygulanamayacağı gözetilmeden, TCK'nun 43. maddesi uygulanarak yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini,
2-5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmemesi,
3- Suça konu sahte nüfus cüzdanı ve pasaportun dosyada delil olarak saklanması yerine 5237 sayılı TCK’nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine hükmolunması,
Yasaya aykırı,
4-Adli sicil kaydında görünen sabıka kaydının silinme koşullarının oluşup oluşmadığı araştırılıp; hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2009/9974, K. 2012/12155, 21 Haziran 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama