Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/10015 K.2013/507

1- Belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdir ve tayini hakime ait olup, adli emanette kayıtlı suça konu ve sahte olduğu kabul edilen plakaların incelenmek suretiyle, özelliklerinin duruşma tutanağına yazılıp, gerekçede aldatıcılık yeteneği irdelenerek, denetime olanak verecek şekilde suça konu belge aslı dosya içerisinde de bulundurulmadan yazılı şekilde karar verilmesi, Kabule göre de;

2- Ayrıntıları Ceza Genel Kurulu’nun 02.03.2010 gün ve 2010/9-47 esas, 2010/45 karar sayılı ilamı ile dairemizin benzer nitelikteki yerleşik kararlarında belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için objektif ve subjektif koşulların bir arada bulunmasının gerektiği, bu şartların sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararını kabul etmesi, daha önce kasıtlı başka suçtan sabıkasının bulunmaması, mahkemece sanığın kişilik özellikleri itibariyle ve duruşmadaki tutum ve davranışlarına göre yeniden suç işlemeyeceği yönünde kanaate varılması,

suçun işlenmesiyle oluşan mağdur ve kamunun zararının aynen iade, tazmin ve önceki hale getirme suretiyle giderilmesinden ibaret olduğu, bu durumda dava konusu edilen resmi belgede sahtecilik suçunda bu hususlar dikkate alınmak suretiyle hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, koşulları oluşmadığından bahisle 5271 sayılı CMK 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3- Emanette kayıtlı bulunan plakaların dosyada delil olarak saklanması yerine zoralımına karar verilmesi yasaya aykırı,

4- Güvenlik tedbirlerinin kazanılmış hakka konu olmayacağı cihetle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmaması,

5- 5237 sayılı TCK.nun 51/3. maddesindeki “cezası ertelenen hükümlü hakkında bir yıldan az, üç yıldan çok olmamak üzere bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı, mahkum olunan ceza süresinden az olamaz” hükmü gözetilmeden yazılı şekilde 1 (bir) yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmesi,