KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2010/10178 E., 2010/10114 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Eylül 2010
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık, Şartlı Tehdit
- Hüküm
- Mahkemenin 24.05.2005 tarih ve 2004/196 Esas 2005/431 Karar sayılı ilamı hükümlü lehine olmakla, 2 yıl 6 ay Hapis ve 18.025 YTL adli para cezası olarak aynen infazına
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma
Hükmolunan cezanın nevi ve süresine göre koşulları oluşmadığından hükümlü müdafiinin, incelemenin duruşmalı olarak yapılması isteminin, 5320 Sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUY.nın 318. maddesi gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede gereği görüşüldü;
I-)Hükmün kesinleşmesinden önce 1412 Sayılı CMUK.nun 365 vd. maddesine (5271 Sayılı CMK.nun 237 md.) uygun olarak talepte bulunup katılan sıfatını kazanmayan şikayetçinin, uyarlama yargılamasında davaya katılma hakkı bulunmadığından, mahkemece şikayetçi vekilinin davaya katılma isteminin reddine ilişkin kararda bir isabetsizlik bulunmadığından, katılan sıfatı bulunmayan şikayetçinin vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 Sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUY.nın 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
II-)Hükümlü müdafiinin temyizine gelince;
1-)5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3 maddesi uyarınca, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 Sayılı TCK.nu ile 5237 Sayılı T.C.K.nun olaya ilişkin tüm hükümleri uygulanarak, cezaların kişiselleştirilmesinden sonra ortaya çıkan sonuç cezaların karşılaştırılması suretiyle, lehe yasanın tespiti gerekirken, yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeyip, denetime olanak vermeyecek şekilde hüküm kurulması,
2-)Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 Sayılı Yasanın 562.maddesiyle değişik CMK.nun 231. ve TCK.nun 7/2 maddeleri gereğince "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2010/10178, K. 2010/10114, 27 Eylül 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama